Wróćmy do początków. 1 maja 1945 r. na stadionie przy ulicy Myśliborskiej odbył się pierwszy mecz piłkarski w historii polskiego Gorzowa. Było to spotkanie pomiędzy drużyną miejscowych kolejarzy, a reprezentacją żołnierzy Armii Radzieckiej. By rozegrać pojedynek, trzeba było zasypywać rowy strzeleckie i przeciwlotnicze, którymi boisko zryte było wzdłuż i wszerz. W 1947 r., powstało w Gorzowie koło sportowe pod nazwą Jedwabnik. Pierwszą sekcją tego koła była sekcja piłkarska, a jej organizatorami byli pionierzy Fabryki Włókien Syntetycznych Nr 5, późniejszego "Stilonu" (którego notabene jeszcze wtedy nie było, bo powstał formalnie w 1951 r.), głównie z Kujaw, Bydgoskiego i Jeleniej Góry. Działo się to w czasach, gdy na miejscu fabryki koncernu IG Farbenindustrie znajdowały się ruiny, i powstawały dopiero plany odbudowy. Działalność sportową na terenie przyszłego "Stilonu" rozpoczęto wybudowaniem w czynie społecznym boiska sportowego przed późniejszym budynkiem "Folii". Wśród piłkarzy-pionierów, którzy rozpoczęli wtedy treningi byli między innymi: Władysław Adamkowicz, Wincenty Barski, Klemens Gabrylewicz, Mieczysław Szewczuk i Edmund Wasilewski.

Wspomniani wyżej amatorzy sportu piłkarskiego występujący pod nazwą organizacji sportowej Jedwabnik rozegrali swój pierwszy mecz z Gwardią Gorzów przegrywając 1:5. Aż trudno uwierzyć, że pionierskie kroki tych kilku piłkarzy-zapaleńców posiadających sprzęt sportowy w postaci ... zużytych 11 par butów i jednej piłki, przekształciły się w jeden z czołowych klubów sportowych w regionie.

W sierpniu 1949 r., po przyjeździe do Gorzowa pracowników z Jeleniogórskich Zakładów Włókien Sztucznych (późniejszej "Celwiskozy") istniejące dotąd "na dziko" koło sportowe Jedwabnik przeszło pod zrzeszenie Włókniarza przyjmując jednocześnie jego nazwę.

Były to czasy częstych zmian i reorganizacji - właśnie w 1949 r. patronat nad sportem polskim przejęła CRZZ - Centralna Rada Związków Zawodowych. Ona też "uporządkowała" go branżowo i w ten sposób klub gorzowski otrzymał nazwę Włókniarz, ponieważ zaliczono (fabrykę w odbudowie i klub) do przemysłu włókienniczego.

Kilka lat później, na przełomie 1952/53 r. nastąpiło "przekwalifikowanie" klubu do przemysłu chemicznego, a w nim obowiązywała nazwa Unia. Zrzeszenie Unia powstało w 1949 roku w wyniku połączenia klubów istniejących przy zakładach przemysłu chemicznego (Chemik), leśnego (Leśnik) i drzewnego (Drzewiarz). Nowa nazwa klubu przetrwała 9 lat (1952-61), przy czym należy wspomnieć, że już w 1956 r., na fali "odwilży" nastąpiła likwidacja zrzeszeń branżowych i "radzieckiego" nazewnictwa klubów. W wyniku tego faktu klub otrzymał osobowość prawną i samodzielność. Podobnie było z KKS Kolejarz, który od 1957 r. grał już pod nazwą Warta.

W omawianym okresie (1949 r.), oprócz sekcji piłki nożnej, w KS Włókniarz powstały kolejne sekcje: kajakowa, lekkiej atletyki i tenisa stołowego.